PKK ve diğer terör örgütlerinin söylemlerine baktığınızda demokratik olmayan bir Türkiye tablosu çizdiklerini görürsünüz. Türkiye’yi AB’ye ve tüm dünyaya şikayet eden PKK yandaşları da şimdilerde ‘demokratik cumhuriyet’ten bahsediyorlar… Güya Türkiye demokratik olsa terör tamamen ortadan kalkacak… PKK ve Kürtçü gruplar derin devleti suçluyorlar, son dönemdeki olayları derin devletin gerçekleştirdiğini söylüyorlar ve Kürt sorununun Filistinleştirilmek istendiğinden dem vuruyorlar. Yine bu gruplara göre Trabzon’da, Çeşme’de ve Kuşadası’nda gerçekleşen eylemleri de PKK gerçekleştirmedi. PKK bir yandan terör saldırılarının bazılarını kabul etmiyor, diğer taraftan bu saldırılarda ölenleri ‘şehit’ kalanları ‘gazi’ ilan ediyor. Trabzon’da yakalanan Suriyeli teröristi bile PKK yandaşı basın-yayın organları tarafından ‘kahraman’ ilan edebiliyor.

Peki gerçekten derin-devlet harekete mi geçti? Türkiye AB yolunda ilerlerken Hizbut Tahrir gibi adı sanı Türkiye’de pek duyulmamış sözde İslamcı örgütleri derin devlet mi camii avlularına sürdü? PKK yandaşlarını otobüslere dolduran derin-devlet mi? Elbette karanlık güçler var. Bunlar her zaman olduğu gibi yine boş durmuyorlar. Ancak demokratikleşmenin ve istikrarın önündeki en önemli engel hala PKK. AB’ye yaklaşan Türkiye’nin PKK karşısında daha fazla güçleneceğini bilen PKK türlü oyunlarla süreci baltalamaya çalışıyor: Bir yandan PKK’ya karşı çıkan Kürt muhalefeti susturuluyor, ölüm listeleri hazırlıyor, diğer taraftan PKK sorununu Filistin sorununa benzetilmeye çalışılıyor. Oysa ki bizler aradaki farkları çok iyi biliyoruz: Bizler Yaser Arafat’ı da tanıyoruz, Abdullah Öcalan’ı da. Arafat hiçbir zaman Filistinli çocukları öldürmedi. Oysa Öcalan’ın geçmişi hepimizin malumu. Filistin bir işgal sorunu. Bir ulusal direniş sorunu. Oysa Kürtler ve Türkler birlikte kurdular bu devleti ve birlikte yaşatıyorlar. Türkiye’nin en zenginleri arasında Türkler olduğu kadar Kürtler de var. TBMM’de Kürt kökenli milletvekili sayısı yarıya yakın. Kürt sorunu ile Filistin sorununu karşılaştıranlar eğer ahmak değillerse art niyetlidirler… Üstelik son dönemde Türkiye’nin Kürt kimliğini aktif siyasete dahil etme arzusu ve çabası da gözlerden kaçmıyor. Kürtçe önündeki engeller birer birer kalkıyor. Kürtçe medya ve eğitim tartışılıyor. Bir çok talebin gerçekleşmesi sadece an meselesi.

AB üyesi bir Türkiye’de Kürtler, tıpkı Türkler gibi çok daha fazla hakka sahip olacaklar. İşte PKK’yı panikleten de bu: Türkiye hızla demokratikleşiyor ve bundan hoşlanmayanların başında PKK geliyor. Çünkü PKK baskıcı bir tutumdan besleniyor. Olağanüstü şartlardan besleniyor. Ateş sürdükçe, cenazeler annelerin önüne geldikçe PKK da hayat buluyor. Derin devlet oldukça PKK daha da güçleniyor. Bu nedenle derin devletin olmadığı yerde PKK onu yaratıyor. Karanlık güçler bir provakasyonu başlattı mı, PKK onu devam ettiriyor. Üstelik bunu demokrasi kılıfı altında yapıyor…

Ne yazık ki ne DEHAP ne de Kürtlerin daha fazla haklar elde etmesini savunduklarını iddia eden Kürtçü gruplar bu sınavdan alınlarının akıyla çıkamıyorlar… Provakasyon ateşine körükle gidiyorlar… Ülkeyi anarşi içinde göstermek için ellerinden geleni yapıyorlar: Terör örgütünün bayrağını açtılar, teröriste kucak açtılar, polisi taşladılar, demokrasiye kapıları kapattılar. Herkes biliyor ki böyle manzaralar sürdüğü sürece Türkiye’de demokrasiden bahsetmek lükstür. Herkes biliyor ki demokrasinin olduğu yerde PKK benzeri kanlı örgütlere de yer yoktur…

Tekrar edelim, son günlerde Türkiye büyük provokasyonlardan geçiyor. Provakasyon tek yönlü değil. Adı sanı daha önce Türk kamuoyunca bilinmeyen sözde örgütler İstanbul sokaklarında boy göstermeye başladı. PKK militanları sokaklara indi. Taşlanan otobüsler, açılan hilafet bayrakları. 3 Ekim yaklaştıkça bu tür gösterilerin ve saldırıların ardı arkası kesilmeyecek… Hazır olalım… Sokağa çıkarken, çatışmalara taraf olurken kimlere alet olduğumuza dikkat edelim… Taş atanlar hangi taraftan olursa olsun, unutmayın ki atılan taşlar Türkiye’nin gelişmesine ve demokrasisine olacaktır…Kaynak: Dr. Sedat Laçiner