Hedefteki 12 terörist

Abdullah Öcalan’ı getiren otomobil aprona girerek, içinde Türk ekibinin bulunduğu uçağın yanına kadar geldi. Öcalan araçtan indiğinde, gayet neşeli görünüyordu. Elinde çantasıyla, hızlı adımlarla uçağın merdivenlerini tırmandı. Kapıdaki uzun boylu, sarışın, yeşil gözlü Türk görevliyi gülümseyerek selamladı ve içeri girdi. MİT görevlileri anında üzerine atladı. Kelepçelendi. Ağzı ve gözleri bantlandı. Uçak, Türkiye’ye doğru kalkışa geçtiğinde, saatler 20:00 sularını, tarih 15 Şubat 1998’i gösteriyordu. Havalandıktan sonra gözlerindeki ve ağzındaki bantlar çıkarıldı. Öcalan şoka girmişti. Konuşamıyordu. Bir MİT görevlisi, “Abdullah Öcalan, memlekete hoş geldin” dedi.

18 yıl dağ kadrosunda bulunan Şemdin Sakık ise Öcalan’ın yakalanışından kısa süre önce PKK’dan kaçmış, Irak’ın kuzeyinde, Barzani güçlerine teslim olmuştu. Barzani’nin karargâhına götürülürken, yolda otomobilin arızalandığı numarası yapıldı. Peşmerge şoför, otomobilden inip aracın kaputunu kaldırıp oyalanırken, hemen yakınlarına inen helikopterden ‘bordo bereliler’ yere atladı. Sakık, bir anda kendini uyku tulumunun içinde buldu. Gözlerini açtığında Diyarbakır’da sorgudaydı...